"DOM, NIE INSTYTUCJA"


Codzienność w domu pomocy społecznej to coś znacznie więcej niż opieka, to budowanie relacji, poczucia bezpieczeństwa i godnego życia dla osób wymagających szczególnego wsparcia. O tym, jak wygląda funkcjonowanie Domu Pomocy Społecznej w Gębicach, z jakimi wyzwaniami mierzy się kadra oraz co daje największą satysfakcję w tej pracy rozmawiamy z dyrektorką placówki Magdaleną Modrak-Czerniewską.

Na początek proszę opowiedzieć, czym wyróżnia się Dom Pomocy Społecznej w Gębicach i jaka jest jego misja?

- Dom Pomocy Społecznej w Gębicach jest jednostką samorządu terytorialnego, dla której organem prowadzącym jest Powiat Czarnkowsko-Trzcianecki. Placówka realizuje zadania z zakresu pomocy społecznej wynikające z ustawy o pomocy społecznej. Celem działalności jest wspomaganie i wspieranie mieszkańców w życiu codziennym, stworzenie optymalnych warunków rozwoju prowadzące do zwiększenia zakresu samodzielności zachowując przy tym poszanowanie ich wolności, godności intymności i poczucie bezpieczeństwa. Realizujemy to poprzez świadczenie usług bytowych, opiekuńczych i wspomagających na poziomie obowiązującego w tego typu placówkach standardu, w zakresie i formach wynikających z indywidualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych mieszkańców. Umożliwiamy również naszym mieszkańcom korzystanie ze świadczeń przysługujących im z tytułu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Ilu mieszkańców obecnie przebywa w placówce i jakiego rodzaju wsparcia potrzebują najczęściej?

- Dom Pomocy Społecznej w Gębicach jest placówką opiekuńczą stacjonarną i całodobową o charakterze otwartym. Dysponujemy 63 miejscami stałego pobytu dla osób dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie. Mieszkają tutaj mężczyźni z różnymi stopniami niepełnosprawności intelektualnej - od głębszych stopni po pogranicze lekkiego stopnia, z różnymi schorzeniami współwystępującymi, czasami też z niepełnosprawnością fizyczną. W ostatnich latach zmienia się struktura wiekowa mieszkańców - przyjmujemy coraz więcej osób młodych, np. ze spektrum autyzmu. Nasi mieszkańcy, oprócz usług, o których wcześniej wspomniałam, wymagają dużo wsparcia emocjonalnego, uwagi i zainteresowania.

Praca w domu pomocy społecznej wymaga szczególnej wrażliwości. Co jest dla pani w tej pracy największą satysfakcją i wyzwaniem?

- Z pewnością wszystkie osoby pracujące w tego typu placówce muszą wyróżniać się wielką empatią, jednocześnie pamiętając o tym, iż z jednej strony pracują w instytucji, która z drugiej strony jest domem dla naszych mieszkańców. Te dwa fakty czasami trudno pogodzić w codziennym życiu DPS-u. Często stajemy przed trudnymi wyborami i musimy umiejętnie łączyć profesjonalne podejście do wykonywanej pracy ze wspomnianą wrażliwością i współczuciem. Największe wyzwania zazwyczaj niesie codzienne życie. Najczęściej są to problemy, z którymi dotychczas nie mieliśmy do czynienia i nie mamy wypracowanych metod ich rozwiązywania. Ciągle uczymy się i doświadczamy czegoś nowego, bo na tym przede wszystkim polega praca z ludźmi. A satysfakcja? Największą satysfakcję przynosi mi stwierdzenie mieszkańca, kiedy o DPS mówi jak o domu, że chce tutaj wracać. Kiedy uśmiecha się, żartuje i jest po prostu szczęśliwy, kiedy naszą pracę doceniają inni ludzie, przede wszystkim rodziny i najbliżsi naszych podopiecznych.

DPS to nie tylko budynek, ale przede wszystkim ludzie. Jak wygląda zespół pracowników w placówce?

- W Domu Pomocy Społecznej w Gębicach obecnie pracuje 46 osób w działach: administracyjnym, gospodarczym i największym - opiekuńczo-terapeutycznym. Pracownicy działu opiekuńczo-terapeutycznego to opiekunki, opiekunki medyczne, pokojowe, pielęgniarka i pielęgniarz, pracownicy socjalni, terapeuci oraz instruktor ds. kulturalno-oświatowych.

Z jakimi wyzwaniami najczęściej mierzą się opiekunowie i terapeuci?

- Bezpośrednia praca z mieszkańcami wiąże się z wieloma wyzwaniami - od przeciążenia fizycznego w przypadkach mieszkańców niesprawnych fizycznie, poprzez pracę pod presją stresu, aż do obciążenia psychicznego i emocjonalnego. Coraz częściej musimy radzić sobie także z przejawami agresji, zarówno werbalnej, jak i fizycznej.

Jak wygląda współpraca DPS-u z lokalną społecznością - szkołami, wolontariuszami czy instytucjami z powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego?

- Dom Pomocy Społecznej w Gębicach funkcjonuje od 1974 roku, więc zdążył się już na trwałe wpisać w krajobraz lokalny. Uczestniczymy aktywnie w życiu Gębic, biorąc udział w lokalnych uroczystościach, współpracując z sołectwem, miejscowymi przedszkolami, szkołą podstawową, ośrodkiem szkolno-wychowawczym "Nasz Dom" oraz Warsztatami Terapii Zajęciowej. Utrzymujemy stałe kontakty z domami pomocy społecznej z Trzcianki i Wielenia oraz z sąsiednich powiatów - szamotulskiego (Nowa Wieś i Chojno) i pilskiego (Falmierowo, Chlebno) organizując wspólne festiwale, konkursy, turnieje, zabawy taneczne, itp.

W marcu obchodzimy Światowy Dzień Zespołu Downa. Czy w placówce przebywają osoby z trisomią i jak wygląda ich codzienne funkcjonowanie oraz wsparcie?

- W naszej placówce mieszkają również osoby z zespołem Downa, które świetnie funkcjonują w warunkach DPS, oczywiście wymagając wsparcia ze strony pracowników, każdy w indywidualnym zakresie.

Jakie są największe potrzeby takich placówek jak DPS?

- Uważam, że każdy dom pomocy społecznej ma inne potrzeby, w zależności od jego typu, infrastruktury, jaką dysponuje czy też finansów. Sytuacja naszego Domu jest dobra, spełniamy obowiązujące standardy, utrzymujemy w odpowiednim stanie infrastrukturę, co w wielu przypadkach udaje nam się dzięki bardzo dobrej współpracy z naszym organem prowadzącym, czyli Powiatem Czarnkowsko-Trzcianeckim. Zazwyczaj największe trudności, z jakimi przychodzi nam się mierzyć, wiążą się z brakiem systemowych rozwiązań prawnych odnośnie tego typu placówek.

Jakie przesłanie chciałaby pani przekazać mieszkańcom powiatu na temat osób żyjących z niepełnosprawnościami?

- Życzyłabym sobie, aby niepełnosprawność zaczęła być traktowana jako cecha danego człowieka, a nie jego cała tożsamość. Drugim, kluczowym aspektem wiążącym się z niepełnosprawnością jest usuwanie różnorodnych barier, np. społecznych czy architektonicznych, tak, aby każdy mógł być niezależny na miarę swoich możliwości. Kończąc chciałabym podzielić się zdaniem Paula Holbacha, które towarzyszy mi w mojej ponad trzydziestoletniej pracy z ludźmi: "To człowiek człowiekowi najbardziej potrzebny jest do szczęścia".

Dziękuję za rozmowę.

Rozmowa z dyrektorką DPS w Gębicach pokazuje, że za murami tej placówki kryje się przede wszystkim codzienna troska o drugiego człowieka - jego potrzeby, emocje i godność. To miejsce, w którym profesjonalizm spotyka się z empatią, a największą miarą sukcesu jest zwykły uśmiech mieszkańca i poczucie, że naprawdę jest u siebie.

Anna Maria Wojtyczko
Starostwo Powiatowe w Czarnkowie

Redakcja Czarnkow.INFO: 64-700 Czarnków, os. Parkowe 21/37, tel/fax 600 545 261, czarnkow.info@onet.pl
© Marcin MaÅ‚ecki Jacek Dutkiewicz 2004-2026. Wszelkie prawa zastrzeżone.